Hnéð gegnir lykilhlutverki í göngu, hlaupum, hoppum og daglegum hreyfingum. Verkir í hné geta komið fram vegna áverka, ofálags eða breytinga í liðþófum, sinum, liðböndum eða brjóski.

Liðþófameiðsli eru algeng meiðsli sem geta orðið við snúningshreyfingar, skyndilegar stefnubreytingar eða áverka. Einkennin geta verið verkir innanvert eða utanvert í hné, bólga, smellir og stundum læsingartilfinning eða erfiðleikar við að rétta úr hnénu.

Hopparahné (Jumper's Knee) er álagsmeiðsli í hnésin sem tengist endurteknum hoppum, spyrnum eða hlaupum. Verkurinn er yfirleitt staðsettur fyrir neðan hnéskelina og versnar við álag, sérstaklega við stökk, spretti, hnébeygjur eða stigagöngu.

Hlauparahné (Runner's Knee) lýsir sér oft með verkjum utanvert eða framanvert á hné. Einkennin koma gjarnan fram við hlaup, göngu niður brekkur, stigagöngu eða eftir langvarandi setu. Ástandið tengist oft ofálagi, vöðvaójafnvægi eða breytingum á hreyfimynstri í mjöðm, hné eða ökkla.

Aðrir hnéverkir geta tengst ertingu í sinum, álagi á liðbönd, slitbreytingum eða óstöðugleika í liðnum. Einkennin geta verið verkir, bólga, stífleiki, máttleysi eða skert hreyfigeta sem takmarkar daglegar athafnir og íþróttaiðkun.

Verkir í ökkla og fæti geta haft veruleg áhrif á göngu, hlaup og jafnvægi. Vandamálin geta komið fram vegna áverka, endurtekins álags eða breytinga í sinum, liðböndum og liðum.

Tognun á ökkla eru ein algengustu meiðsli stoðkerfisins. Einkennin eru oft verkir, bólga, eymsli og óstöðugleiki í ökklanum, sérstaklega við álag eða hreyfingu.

Iljarfellsbólga (Plantar Fasciitis) er algeng orsök verkja undir hæl og il. Verkirnir eru oft verstir við fyrstu skref á morgnana eða eftir langa kyrrsetu.

Aðrir verkir í ökkla, fæti eða tám geta tengst álagi á sinar, liðbönd eða liði og geta valdið stífleika, bólgu og skertri hreyfigetu. Einkennin geta komið fram við göngu, hlaup eða langvarandi stöðu og haft áhrif á daglega virkni og lífsgæði.